چندی قبل حرف از سحر گاهی بود که قرار است دستان بی رمق و ذهن خسته ام مرا یاری کنند تا آخرین نوشته ها را هم به یادگار در این سفره خانه دل بنویسند .. از سحرگاهی که دل ها به خاطرش غمگین می شوند و از سحر گاهی که من با تو خداحافظی میکنم...

 و اینک همان سحر گاه تلخ می باشد... !!

وای که چقدر نوشتن سخت است امشب برایم.. امشب از عاشقی می نویسم که به پایش پر پر شد ولی بهش نرسید  !!! امشب ازخاطراتمان مینویسم... از خاطراتی که هیچوقت از ذهن هر دوی ما محو نمیشود...

از اون نگاه های عمدی که تا چشم در چشم نمیشدیم بیخیال نمیشدیم و وقتی هم که نگاهمان به هم گره میخورد جوری وانمود میکردیم که انگار کاملا تصادفی بوده  !!!

از شب هایی مینویسم که با خیالت به خواب میرفتم و روزهایی که به امید دیدنت بیدار میشدم... خاطرات فراوانند و مجال بس کوتاه...

راستی .... دلم برای صدایت تنگ شده است ... !!

اما از دست بد روزگار اکنون مجبورم که با تو وداع کنم...من روی دل و علاقه ی چند ساله ام پا میگذارم... نمیدانم چرا خداوند حسرت داشتنت را در دلم گذاشت ... ولی این زیاد هم برای تقدیر ها غیر عادی نیست ... چرا که فرهاد هایی را به یاد دارم که با وجود کندن کوه بیستون به شیرینشان نرسیدن و مجنون هایی که به خاطر نبود لیلی شان سر به بیانان گذاشتند...

                                                                              و من هم امشب ...

ای همیشه حاضر قلبم .. امشب تو را به خدا می سپارم .. من را به خاطر همه بدی هایم ببخش و مرا حلال کن ...این را خوب می دانم که  تو لایق بهترین هایی ... منم مثل همیشه از خدا بهترین ها را برایت آرزو میکنم....

تو ای وبلاگ صبور ... ای همراه همیشگی  دلتنگی های  من ... ای کسی که  میدانم که دیگر تو هم از من خسته شدی !!  میدانم که تو هم زیر بار سنگین این دلنوشته ها کمر خم کرده ای ... انگار امشب تو هم مثله خود من بارانی هستی... می دانم تو هم پس از این دلتنگ حضور یار می شوی ... ولی فکر میکنم این میتواند خبر خوبی برای تو باشد که آخرین دقایق را در حضور من سر می کنی .. دیگر مزاحمت نخواهم شد ... خیالت راحت !!

 

و اما تو ای خدا ... ای آفریننده عشق ... ای آفریننده معشقوق و ای آفریننده عاشق... خواهشی دارم...هر چند که ما از قسمت و حکمت های تو بی خبریم ولی باز خواهشی دارم... اگر قرار هست عاشقی به معشوقش نرسد مهر و محبتشان را در دل هم قرار نده و اگر هم که در پیچ و خم روزگار به هم دل بستن فراموش کردن را برایشان ساده فرما...

من هم سعی میکنم مثل قبل همچنان نقاب صورتم را بر ندارم تا دیگران از دیدن من غمگین نشوند !!!

 

از تو تنها يک حس

  مانده با من امشب

  که تو را گم بکنم

 پيش بيهودگي احساسم

 آخرين بار،

 سلام.

آخرين بار،

 خدا حافظ تو

خداحافظ عزیزم

                     خداحافظ دوستان مهربونم

                                                   خداحافظ وبلاگ صبورم

 

هر کس که به دل حسرت پیکان تو دارد
آسایشی از جنبش مژگان تو دارد

نوشته شده در دوشنبه بیست و هشتم فروردین 1391ساعت 23:37 توسط محمد|